De ene sneeuw is de andere niet. Verse droge sneeuw is een ander verhaal dan sneeuw van een paar dagen oud die overgaat in natte sneeuw. Het grootste gevaar doet zich voor als de temperatuur dagenlang rond het vriespunt schommelt. Afgelopen winter liep de dikte van de sneeuw vaak op tot 30 centimeter en meer. Als dat een paar dagen blijft liggen wordt het pas echt gevaarlijk. Met name als het gaat dooien en het smeltwater zich verzamelt op het laagste punt. Natuurlijk zijn er bouwvoorschriften.
In Nederland wordt gerekend met een basisbelasting van 56-70 kg/m2 voor platte daken, daarbij ook rekening houdend met sneeuw. Maar de daadwerkelijke belasting kan door sneeuwophoping, later geplaatste zonnepanelen en airco’s al snel oplopen tot ver boven de minimale wettelijke norm. En dan gaat het vaak fout. In Utrecht gebeurde dat het eerst bij Hal22, een lage sporthal met padelbanen. Een dag later vond eenzelfde ramp plaats in de Utrechtse wijk Overvecht waar het dak van sportcentrum De Dreef bezweek. Dit stenen gebouw van de Gemeente Utrecht telt drie verdiepingen, met daarin een school en op de bovenste verdieping een fitnesscentrum. Hal 22 was niet meer te redden en moest worden gesloopt. Voor sportcomplex De Dreef moesten de zwaarste middelen worden ingezet om erger te voorkomen.
ZWAAR MATERIEEL
Op de bovenste verdieping van De Dreef was het centrale dakspant met bijbehorende zijdragers over een lengte van 28 meter doorgezakt. Er verzamelde zich ook steeds meer smeltwater, dus moest er snel worden ingegrepen. Dat kon alleen maar met zeer zwaar materieel, dus werd Mammoet ingeschakeld.
Met een ultra-zware rupskraan van het type LR1750 is de dakconstructie precies in het midden opgetild, waardoor het dak van binnenuit met zware kolommen kon worden gestut. Op deze manier is het gebouw voorlopig gestabiliseerd. De uiteindelijke verbouwing volgt later. De opstelling van een rupskraan als deze is geen sinecure. De kraan alleen al weegt tegen de 600 ton, nog afgezien van ballast-gewichten. De krachten die op de ondergrond werken zijn enorm.
Op basis van het kranenplan heeft Van Schie een stabiel werkplatform gebouwd – een opstelplaats voor de rupskraan van Mammoet – bestaande uit rijplaten, houten schotten, een dikke laag menggranulaat en als laatste de nieuw-ontwikkelde stalen draglineschotten: de zogenaamde ‘loadspreaders’. De kraan moest exact op de hartlijn van het gebouw staan, op de foto zichtbaar aangebracht door de groene verfstreep op het granulaat.
